...een lange turnaround naar Ethiopië

Ik werd ook van mijn turnaround naar Istanbul gehaald en krijg Airport Standby in de plaats.

Dit betekent dat je helemaal uitgedost in je uniform en met je valies naar HQ gaat en wacht tot je wordt opgeroepen.

Je moet op alles voorzien zijn; je kan naar het noorden, het zuiden, het westen of het oosten worden gestuurd. Je kan weg zijn voor 4 uur (onze kortste vlucht is amper 40 minuten) of voor 9 dagen (een multisector). Je meldt je aan, je documenten worden gecheckt en dan wacht je in de speciale lounge. Mijn dienst begon om 8.45 en om 8.46 werd ik al opgebeld.

Ik haastte me naar de briefing room en daar kreeg ik te horen dat ik naar Addis Ababa vloog. Snel mee de briefing gevolgd, mijn safety question werd gesteld en ik was good to go. De dag is lang. We vliegen ongeveer 4 uur (plus 3 uur daarvoor dat je werkt), dan ongeveer 2 uur dat we aan boord in het vliegtuig blijven tijdens het poetsen en dan weer terug. Na iets na middernacht was ik dan eindelijk thuis! Heb ik 'Afrika' toch vanuit mijn raampje gezien!

Mijn eerste keer in Afrika werd.....

gecancelled!

Ik keek er zo naar uit, mijn layover in Lagos. Hoewel we onder strenge politiebewaking worden begeleid van de luchthaven naar het hotel en het hotel niet mogen verlaten, wilde ik zo graag naar Afrika.

Helaas...Aangezien ik vaak de 'most junior' op de crew lijst ben, is er ook steeds een kans om van de vlucht te worden gehaald. Dit gebeurt als de passagierslijst niet zo lang is en als ze dus minder mensen nodig hebben. Twee dagen van mijn vlucht belde ik mijn roosterlijn (genaamd: EVITA) en zei (dit is een vrouwelijke computerstem) vertelde me dan dat ik de volgende dag een dag vrij had.

De dag nadien moest ik dan weer om 18.00 bellen om te horen wat mijn duty voor de volgende dag was...weer een dag vrij! Daarna hadden ze mij een Istanbul (ook turnaround) gegeven. (deze veranderde later in Airport Standby, hierover later meer)

Ik was een beetje pissed dat ik dus :

1. Minder vlieguren deze maand gin hebben

2. Minder centjes ga krijgen

3. Vooral geen layover heb :(

4. Nigeria niet 'bezoek'

Maar ach..wat te doen als je vrij bent in Dubai....Een van je beste vrienden bellen die ook een dagje vrij heeft en samen genieten van onze benefits!

Gevolg: lekker een avondje gratis cocktails slurpen en de volgende dag aan het zwembad van een heerlijk hotel liggen met een drankje in de hand en een boekje in de andere hand! (en uiteraard een stevige gymsessie nadien, Emirates houdt ons gewicht in't oog!)

May roster

In mei vlieg ik naar:

Sydney
Manchester
New Castle
Lagos
Madrid

Colombo
Kuweit
Jeddah

SIN-MEL-SIN

Ik ben net terug van een 6-daagse Dubai-Singapore-Melbourne-Singapore-Dubai.
Parchtig, wauw! Singapore is echt de moeite maar nu...moet ik me klaarmaken voor Sydney, een 15 uur durende vlucht! 

Adelaide

Hoera, ik vloog deze week naar Australië!

Deze week stond Adelaide op het programma. Een kleine en rustige stad in het zuiden van dit enorme land. De vlucht heen was 12.5 en de vlucht terug 13,5. Dit verschil komt door de hoogte waarop we vliegen (meestal rond de 37.000 feet). Kort gezegd: hoe hoger, hoe sneller.  (principe werd bv bij de Concorde toegepast)We kunnen helaas niet altijd hoger vliegen door verschillende wolken die turbulentie kunnen geven. Naar het oosten vlieg je altijd sneller dan als je naar het westen vliegt.

De vlucht heen was heerlijk! Maar 3/4 van het vliegtuig was vol, suuuuuper vriendelijke en gezellige Australiërs en bijna geen turbulentie. Op deze bestemmingen krijgen we ook een pauze van 2.5 uur waar we mogen gaan slapen in onze bedden. (jaja, ik wed dat bijna niemand wist dat wij geheime bedden en kamers hebben op onze vliegtuigen!) Een vlucht van 13 uur houdt in dat je 16-17 uur werkt (maar wij worden enkel betaald wanneer het vliegtuig in de lucht hangt), dus dan is een slaappauze welkom! Ik sliep dan ook van de seconde dat mijn hoofd mijn kussen raakte.

Rond een uurtje of acht in de avond kwamen we aan in Adelaide (bye bye bioritme, dat heb ik ondertussen al niet meer) en werden we meteen naar het megamooie hotel gebracht. En wat een geluk had ik dat....

MIJN LIEFSTE ROOMMATE JANE NU IN ADELAIDE WOONT! Voor de mensen die deze blog al langer volgen..jullie kennen Jane al! Janey was mijn beste vriendinneke en liefste roomie in UBC, Vancouver. Wat hou ik van haar. Ik zag haar terug (exact!) twee jaar geleden in Brisbane, toen ik haar met Pasen een bezoekje bracht. 

Ik gaf Jane een belletje en we bestelden roomservice en babbelden onze levens bij. Helaas was ik per total na zo'n lange werkdag en moest Jane er de volgende dag vroeg uit voor haar studies. We sliepen samen in mijn groot bed en hadden een fijne tijd.

De volgende dag trok ik met twee collega's voor een paar uurtjes de stad in. Adelaide is heel rustig met veel studenten. Qua populatie kan je het vergelijken met Leuven want de campus is ook verspreid over de hele stad en verder is er weinig te doen. Na een uurtje of vier moesten we allemaal aan sleepmanagement doen (je slaap regelen) en stond er een paar uurtjes slaap op het programma (heel raar, je moet je dus maximaal uitputten op een paar uur zodat je nadien een paar uur extra kan slapen zodat je niet in slaap valt tijdens het vliegen).

Daarna was het tijd voor een erg drukke en overvolle vlucht terug naar Dubai. Na 17 uur zag ik mijn kamer terug en dook meteen in mijn bed! 

Adelaide, ik hoop dat ik snel nog eens langs mag komen!

TA

TA staat voor Turn Around

We vliegen dus letterlijk heen- en weer terug. Ondertussen ben ik al heen en weer gevlogen naar Teheran, Riyadh, Mumbai en gisterennacht naar Karachi. Deze vluchten gaan snel, wat goed is want anders val je in slaap. De customers (we mogen eigenlijk geen passagier zeggen) zijn redelijk veeleisend en vaak niet erg hoffelijk. Ik ben niet zeker of ik dit openlijk mag zeggen, maar ik ben erg verschoten van de manier waarop wij behandeld worden. Hierover kan ik mijn mening uiten bij een live gesprekje deze zomer!

LHR

Begin deze maand vloog ik voor de allereerste keer na een intense training. Mijn eerste twee vluchten (naar Londen en Mumbai) was ik een 'supy', een extraatje zonder taak. Dit is om gewoon te geraken aan het vliegtuig.

Bij het opstijgen en landen zit je in de cockpit. Volgens de procedures ben je muisstil en in permanente staat van alertheid. In realiteit zit je in je gezicht te slaan om wakker te blijven. (gelukkig dat die piloten veel rust krijgen en uitgerust kunnen vliegen) Vliegen is ontzettend vermoeiend, dat is wat ik na 3 weken al wel door heb!

Het uitzicht in de cockpit is fascinerend en erg uniek. Normaal ga ik dit nooit meer meemaken.

Mijn vlucht naar Londen was enorm druk. Mensen vragen de hele tijd om extra drank en eten en de callbells blijven maar komen. Helaas hadden wij bij onze terugvlucht ook een passagier die zijn ring in het toilet verloor en niets beter wist dan alle crew (26 mensen) van diefstal te beschuldigen. Bij aankomst werden we dus volledig door de politie gefouilleerd (zonder resultaat natuurlijk). Dit duurde vier uur en nadien volgden zelfs geen excuses. Als je tien uur hebt gewerkt en het is drie uur in de nacht, wil je liever niet nog 4 uur onnodig worden bezig gehouden. Maar dat is hoe we worden behandeld..

In Londen dook ik meteen de stad in, wat me zo'n 1.5 uur tijd kostte. Ik wandelde wat rond en genoot van het koude weer met een flauw lentezonnetje. Zo leuk om nog eens te wandelen! In Dubai is de auto de koning en worden er zelfs geen voetpaden aangelegd. En om van de hitte nog niet te spreken! Londen was dus een heerlijke verademing. Na een heerlijke wandeling en avondeten (met een glas wijn, hoera!) sleepte ik mezelf terug naar het hotel.

Ons hotel was heerlijk. In de ochtend ontmoette ik er mijn batchmate, Javier (van Barcelona) en verorberden we het heerlijke ontbijtbuffet. Daarna ging ik naar de gym en had ik nog een dutje van een uurtje of twee te goed voor we opnieuw vertrokken.

Mijn tweede vlucht naar Mombai was heel erg druk. We vliegen ongeveer drie uur naar daar, zijn dan 1.5 uur aan de grond om het vliegtuig te laten kuisen en nieuwe passagiers binnen te laten. Daarna vliegen we weer naar huis! Ik had op deze vlucht twee dames van +100 die geen Engels spraken en me de hele tijd kusjes gaven. Zo leuk!