SEP

SEP...

Ik zit in de laatste lijn van mijn SEPlessen. Nog drie dagen te gaan!

SEP staat voor safety and emergency procedures. We leren hier in 2,5 weken wat te doen bij decompression, turbulence, opening doors, fire, emergency, evacuation...De leerstof blijft maar komen. Na verhalen te hebben gehoord van de Belgische stewardessenopleidingen dacht ik dat dit wel een 'walk in the park' zou zijn, maar niets is minder waar. 

Bij Emirates wordt niets aan het toeval overgelaten. We worden op alles getraind, gedrild zeg maar!

Onze weken zien er zo uit:

03.00: opstaan

04.30: opgepikt worden door de bus

05.30: start van de lessen (dus om 05.15 aanwezig zijn)

05.31: in de simulator zitten voor praktijk oefeningen en assessments

---af en toe een break----

07.00-13.30: theorielessen en examens

14.30: thuis

14.30-19.00: studeren studeren studeren en huiswerk maken

19.15: slapen

Ik heb al zo veel geleerd, niet normaal. Niet alleen onze eigen aviation-taal, maar zo veel over vliegtuigen, veiligheid etc. Emirates is er trots op nooit een ongeluk te hebben gehad met hun vliegtuigen. 1 keer is er een vliegtuig op de tarmac moeten geëvacueerd worden, zonder slachtoffers. 

Ik zeg echt al met trots dat wij gewoon de beste zijn ;-)

Wie dacht dat Cabin Crew enkel 'chicken or beef' was...zit er naast. Ik leerde deze week wat ik moet doen als we moeten landen op sea, jungle, dessert, polar. Hoe ik survival hutten moet bouwen en leer te overleven (yeah scouts). Wat we moeten doen als het dak bv van het vliegtuig valt. Welke soorten turbulentie er zijn, welke procedures te volgen. Hoe correct van de slide glijden (en die eerst en vooral fatsoenlijk te openen). Hoe een raft te maken...Ook leerden we branden ontdekken, welke verschillende soorten er zijn en hoe elke brand specifiek moet geblust worden. 

Sommige vluchten duren 17 uur en dan kan er in een metalen buis op 40.000 ft met 500 passagiers al wel eens iets gebeuren. Op elke noodsituatie worden we dus getraind.

Het coolste tot hier toe vond ik:

-de voorbereidende vuurtraining = op verschillende plaatsen in het vliegtuig (stowage bins, floor, seats, ceiling...) lieten ze rook opgaan met oranje vlammen. Dit was natuurlijk niet echt maar waren lazers (de rook is wel echt). Wij moesten dan onze halon's gaan halen en daarop mikken (ook met lazers) om het vuur te doen doven en de correcte procedure te volgen. Een beetje zoals in Bobbejaanland met lazers naar die plaatjes schieten. 

In mijn enthousiasme heb ik hier wel mijn vingers aan het bloeden gebracht door de halon te hevig vast te nemen.

-de echte vuurtraining= deze keer trainen we met echt open en gesloten vuur. Leerden we hoe vuur te blussen op een correcte manier. Super tof!

-Sliding and ditching: behoeft geen uitleg

Toch is het allemaal niet gemakkelijk. We krijgen zo veel leerstof te verwerken en elke dag blijft er maar nieuwe komen. Elke dag zijn er assessments, dus er is altijd wel veel stress. 

Naast de assessments en de praktijk examens hebben we drie verschillende grote examens. Ondertussen heb ik er al twee afgelegd (ik haalde 96 en 93 %, wat balen is want ik wilde 100% om dan een gouden certificaat te krijgen!). General Safety en A380 is achter de rug, nu nog B777 te gaan. Daarna beginnen onze lessen medische training, gevolgd door security training en dan op het laatste service. 

Elk examen mag je hier twee keer afleggen. Je moet minstens 80 % hebben om te slagen en dit binnen een bepaalde tijd. Als je een tweede keer niet slaagt, dan blijf je een week zitten en heb je nog één kans. Als je er dan niet doorbent..vlieg je terug naar huis. Dit nemen ze heel serieus. Sommige mensen met mijn startdatum blijven al een week zitten en gaan dus hun laatste kans tegemoet.. 

(PS: als je voor een tweede keer je examen moet doen, moet je binnen komen om 04.00. Pretje om zo'n stresserend examen zo vroeg af te leggen..)

Gelukkig hebben we het weekend op uit te blazen...woops, ik bedoel om te studeren natuurlijk!!

Ontspanning is nodig!

Waar kan ik alles vinden!?

My kind of food!

Dubai Marina (en een windje)

Voor Vancouverites: dit stukje lijkt erg hard op Van Downtown met hoge torens, een soort seawalk (marina walk) en de zee

Huiswerkboek (!)

A/C schriftje

Cursus. Te kennen op 13 dagen.

Flink nota's nemen!

Feestje in de Millenium Tower met zich op Burj Khalifa!

Induction Week

Wel, ik graaf even in mijn geheugen en ga op zoek naar hoe het twee weken geleden was. (met al die massa's info die we dagelijks te verwerken krijgen is dat niet simpel!)

Na mijn aankomst had ik zaterdag vrij. Ik sliep lang in, pakte netjes alles gauw uit (naar advies van mamie) en liep eens een rondje in mijn nieuwe 'hood'. (Al Barsha 1)

Daarna dook ik vroeg in mijn bedje want we moesten 'al' om 7.30 op HQ (headquarters, vanaf nu altijd HQ) zijn. 

We werden opgepikt door ons Emiratsbusje (we = Zakaria en ik. Een Marokkaan die dezelfde DOJ (date of joining) als ik had en ook in mijn gebouw woont) en afgezet aan de departure hall. Staff komt eigenlijk nooit echt in de luchthaven. Inchecken (minstens 2 uur voor de vlucht) gebeurt in HQ. Nu ja..wij stonden daar en wisten natuurlijk niet waarnaar toe. Gelukkig zag een vriendelijke piloot ons sukkelen en loodste hij ons naar binnen. Eenmaal binnen zag ik Thalisa, het andere Vlaamse meisje. 

We luisteren die dag naar heel veel introductiebabbels. De hele week zag er als volgt uit:

Pick up: 6.30

Start: 7.30 (dus je moet er zijn om 7.15 want being on time is being late.) 

De hele dag introductiepraatjes over het bedrijf, de structuur, alle supportgroepen die er zijn, hoe alles werkt. Immigratie (gene lacher, héél lang moeten aanschuiven), allemaal medische testen moeten afleggen (véél bloed en pipi afgestaan), testen, foto's, lessen over cultuur, veiligheid, islam, tradities, ict-stuff, communicatie en wachten en wachten. Af en toe gelukkig ook eten en genieten van het fantastische uitzicht dat HQ te bieden heeft. We facen terminal 3, en voor de niet-'dubai airport'lovers (op fox of National Geographic) wilt dat zeggen; de speciale terminaal die énkel A380 (de dubbeldekkers) heeft. Echt een fantastisch zicht om die gigantische vliegtuigen (+500 passagiers) de hele tijd te zien vertrekken en aankomen.

De week vloog voorbij. Ik had een hele leuke verjaardag die niet werd vergeten door mijn batchmates en door het bedrijf. Een cakeje en een kaarsje, een kus en een liedje door de VP en een heel lekkere muffin van Emirates. 's Avonds Mexicaans gaan eten met zicht op de Burj Khalifa. Mijn roommate had superveel cadeau's voor mij: een hele resem verzorgingsproducten voor mijn haar van l'oréal (waterkwaliteit is hier slecht, geen drinkbaar water en ook schadelijk voor je haar), chocolaatjes en een ketting. Super lief hé, ik kende Sharon maar twee dagen!

Op donderdagavond (=westerse vrijdagavond) trokken we met veel mensen naar Barasti Beach Club. Een leuke club waar je kan eten, dansen, ietske drinken in Marina. We hadden een hele leuke avond.

Vrijdag had ik dan een dagje vrij waarop ik veel sliep, poetste, naar de Carrefour ging (bijna alles staat er in het Nederlands op, haha) en kookte (jaja, al elke dag!)

Zaterdag volgde een verplicht bezoekje aan de Moskee en de uitleg over de regels rond Sociale Media (we mogen per bedrijfswet eigenlijk nooit foto's posten van ons uniform, of tijdens het werk. Blogs moeten goedgekeurd worden.)

Vervolgens ging ik met 5 batchmates naar de Burj Khalifa. Dit is het hoogste gebouw ter wereld en wauw, wat indrukwekkend. We wandelden door Dubai Mall en gingen heerlijk eten in Social House met zicht op de Burj. Een super geslaagde dag!

Thuis maakte ik nog mijn huiswerk en legde mijn eerste computerexamens af. Daarna vroeg mijn bedje in want de wekker zou om 03.00 af gaan!

Ik had een heel erg vermoeiende eerste week. Ook een week met twijfels rond het bedrijf. We zijn momenteel met 23.000 cabin crew en in enkele jaren wordt dit 40.000. Hoewel we erg persoonlijk worden benaderd, zijn we uiteraard een nummer. Ik noem onszelf de Rode Minions. Overal moet je op je woorden letten, er netjes uitzien, geen kauwgom smakken, vriendelijk zijn en lachen. Maar dat hoort erbij en dat weet je op voorhand.

Ik ben als Westers meisje natuurlijk ook heel erg geschokt door de gang van zaken in UAE met Islamitische regels. Als ik zat naar huis wandel en verkracht word, is dat mijn schuld omdat ik dat uitlokte wegens zattigheid. (want zat=verboden) Je hebt geen poot om op te staan en kan hiermee ook niet naar de politie stappen want dan vlieg je zelf in de gevangenis. En de verhalen gaan hier maar door en door (nooit alleen 's nachts de taxi nemen, niet staren naar mannen, netjes gekleed gaan)...Ondertussen heb ik al door dat ALLES hier een dubbele standaard heeft, maar het is toch wennen.

Mijn drie weken hier leren me wel dat ik me als vrouw redelijk 'veilig' voel. Nooit word ik aangesproken door mannen (behalve in de clubs) die iets van me willen. Nooit word ik nagefloten of komt er iemand 'te dicht'. Ik merkte de laatste jaren in België zelf heel erg hard dat er zonder boe of ba naar vrouwen werd geroepen en gefloten, 'per ongeluk' werd aangeraakt. En dat dit allemaal door de beugel kon. We zijn in Europa zo trots op onze vrouwenrechten en op het (valse?) veiligheidsgevoel van 'de' vrouw in onze maatschappij. Het makkelijk spreken vanuit een Westers perspectief dat de vrouwen hier zo onderdrukt zijn en geen rechten hebben. Ik probeer zo hard mogelijk om zonder vooroordelen of vooringenomenheid (maar ik ben me ervan bewust dat ik sowieso bevooroordeeld ben) waar te nemen en te voelen hoe het hier als (niet-islamitische) vrouw leven is. 

Een deel van mijn 'batch' over Terminal 3

Een heerlijk verjaardagslunchke met een drankje gekregen van Nassim!

Deel van batch 3062!

mmmmmmmmmmmmmm (met mocktails uiteraard)

Saturday brunch!

Mijn allereerste contract (in goud)

Rumor has it that it is easier to get into Harvard than Emirates!

Uniform passen voor werkfoto!

Chicken or Beef?!

Mijn Koreaanse maatje. Alle bier is hier uiteraard Belgisch en bijna onbetaalbaar (10 euro voor een stella'ke)

De opera, naast de Burj Khalifa. Thomas Stevens: wanneer mag ik u verwachten?!

Vertrek en mijn allereerste Emiratesvlucht

Na mijn feestje stond er nog heel wat te gebeuren voor ik effectief kon vertrekken. Er komen toch wat dingen bij kijken als je verhuist naar een ander land:
-geboorteakte aanvragen
-uitschrijven bij de gemeente
-veel pasfoto's laten nemen
-uitschrijven bij de ziekenkas
-bankrekeningen in orde maken
-tandartsbezoek
-doktersbezoek en allerlei medische check-ups
-verschillende vaccinaties
-voor de meisjes: manicure, ontharing en aankoop van véél make-up producten ;-)
-extra verzekeringen afsluiten
-...

De laatste week voor mijn vertrek zijn we nog eens met z'n allen lekker gaan eten om gezellig afscheid te nemen van 'het gezin'. We hielden nog een 'ruthfrut', wat wil zeggen dat papa veel familiepakken friet gaat halen en we met iedereen bij ons thuis frietjes eten.

Hoewel ik al op voorhand was beginnen pakken, was dit ook weer een avontuur. (de weer verwijst naar die keer toen ik naar Zwitserland verhuisde en de nacht ervoor nog moest beginnen pakken, of die keer toen ik naar Canada verhuisde en ook aan het sukkelen was op de dag zelf)
Als new joiner mocht ik 50 kg meenemen. Een luxe zeggen jullie, wel...ik moet natuurlijk niet enkel zomerkleren meenemen, maar ook wintergerief voor als ik een lay-over (blijven slapen) heb in een koude stad. Daarnaast moest ik een hele resem verplichte kleren meenemen (zwarte schoenen, zwarte grote sjakos, zwarte geklede broek, een extra business outfit, zwarte blazer,...). Het zwaarste van al mijn spullen was toch mijn hele make-up en verzorgingsproducten reeks. Man man.
We moeten hier altijd verplicht helemaal gemaquilleerd zijn en in mijn geval vraagt dat toch wel wat werk!
Ruben en de kids kwamen nog snel langs met een hele leuke verrassing (een fotoboek!).
Na de grote inpakoperatie (met mijn bevallige assistente Laurette) waren mijn twee koffers gepakt (ik klokte af op 50.1, netjes!) en kon ik nog iets gaan drinken met mijn liefste toneelvriendjes. Het was een leuke laatste avond die volgende met een korte nacht.
's Morgens zorgde papa nog voor verse pistolékes (van de Calle) met korreltjes en zorgde ik dat al mijn paperassen in orde waren. (workpermit, e-visa, tickets, toelatingen, kopietjes..)

We kwamen netjes en op tijd aan in Zaventem, ik checkte in en er was nog niet tijd voor een koffietje bij de Starbucks. Natuurlijk was ik wel wat emotioneel maar dit vertrek voelt heel anders aan dan bij mijn Canada-avontuur. Ten eerste omdat ik veel minder ver weg zit en ik echt elke dag thuis kan komen, moest dat nodig zijn. Ten tweede omdat mama en papa binnenkort al op bezoek komen. Ten derde omdat er vier jaar geleden nog geen sprake was van Whatsapp, fbgroepen etc. Laat staan toen ik naar Zwitserland ging, toen had nog niemand facebook!!

Bij de security check- het echte afscheid- vielen er natuurlijk wel wat traantjes bij mama en mezelf, maar dat is maar normaal. Ik haastte me daarna snel naar een duty-free shop waar ik mijn make-up bijwerkte. (we moesten business casual toekomen. Dat wil zeggen: make-up en géén jeansbroek)

Tijdens het wachten aan de gate sprak een dame me aan. Ze vroeg in het Frans of ik haar in Dubai kon helpen bij het vinden van de uitgang, omdat ze zelf niet kon lezen of schrijven. Na een gezellige babbel hierover sprak een niet onknappe jongeman die naast me zat mij aan.
We hadden een heel erg fijn gesprek, tot we konden inschepen. Tijdens de vlucht hebben we elkaar een paar keer opgezocht. Een toffe ontmoeting.

Een keer op het vliegtuig vertelde ik meteen tegen de Cabin Crew dat ik een new-joiner was. Samen met nog een ander Vlaams meisje, Thalisa, kregen we super veel aandacht!
Er volgende een rondleiding door business en first class, ontmoeting met de captain en met de crew. Godiva-pralines, chocoladedessertje, lekkere ijsjes...Op het einde kregen we elk ook nog een 'stiekeme' zak toe geduwd die we pas thuis mochten openen. Een zak vol met drank!!!
Je kan hier in Dubai in geen enkele winkel drank kopen, dus dit was heel heel erg fijn. Om drank in je huis te mogen hebben met je wel een liquor permit aanvragen en kopen, dus dat moet ik nog in orde brengen.
Het coolste van de vlucht- en naar waar ik al lang uitkeek- was de polaroid foto met de rode hoedjes!
Op elke emiratesvlucht is er een polaroid aanwezig en mogen de crewleden foto's voor zichzelf trekken als souvenir of maken ze foto's van en voor de aanwezige kindjes. Wij kregen dus het bekende hoedje op en een paar foto's mee naar huis. Zo attent en een leuk aandenken. Ik voelde me echt heel erg welkom. Het coolste aan de vlucht waren niet de 1600 kanalen (!!) waaruit je films/series kon kijken, het was ook niet mijn huiswerk/observatie die ik moest maken ,maar wel dat wanneer de lichten dimmen...er een sterrenhemel tevoorschijn komt. Mega cool en echt heel knap gedaan. Ik heb er een foto van maar...omdat te ervaren zal je toch eens met ons moeten vliegen!

Aangekomen moesten we heel erg lang taxi'ing naar onze plaats. In de terminal werd ik opgewacht door iemand van het Marhaba team die een bordje vast had met mijn naam erop. Zo speciaal. Daarna ging alles erg vlug. Wachten en de juiste papieren invullen,uitleg krijgen van het HR team en opgepikt worden door je persoonlijke chauffeur. Rond 03.00 's nachts kwam in aan mijn building aan en dook ik meteen in mijn opgedekt bedje in!

De security downstairs had laten weten dat Sharon, mijn flatmate een vroege vlucht had. Ik vond lekkere chocolade een de wificode bij het opstaan. Hoe lief!!

Kort gezegd: Het was een super vlot vertrek, een heerlijke vlucht die supersnel voorbij was en een kalme aankomst. Ideaal!


PS: Veerle Dobbelaere én Lesley-Ann Poppe zaten op mijn vlucht!

Hieronder wat foto's!

Mama en papa zijn ondertussen wel gewend aan dochters die verhuizen! (en terug komen)

Met mijn mooie meter!

Contact

Ik ben bereikbaar via post op onderstaand adres:

Ruth Veraghtert (448621)

Emirates Airline

Service Delivery

P.O. Box 36050
30589

Dubai
United Arab Emirates

Mijn eigenlijke adres (als je eens wilt googlen) is Dr. Khalifa Building 1, Al Barsha 1, Dubai.
Hier kan ik jammergenoeg geen post ontvangen. Verder heb ik een vaste lijn en een gsm. Ik check ook mijn Belgisch nummer nog, maar gebruik nu dagelijks mijn Dubai nummer, aangezien ik dat voor het werk 24/24 bij mij moet hebben. Je kan mijn nummer altijd vragen!

Afscheidsfeestje (Hello Tomorrow Toedeloee)

Een week voor mijn vertrok gaf ik een afscheid-/verjaardagsfeestje in een voetbalkantine bij ons in de straat. Wat een feest, ik ben nog altijd aan het nagenieten!
Het thema was Oosters/Airline en zoveel mensen kwamen verkleed. (Ik ben jullie niet vergeten hoor, van zodra ik begin te vliegen, kunnen jullie een kaartje verwachten!)
Mijn neef Jef hielp me last-minute uit te nood met licht en geluid, waarvoor nog eens dank Jef! Ook aan iedereen merci voor de leuke cadeautjes, kaartjes en attenties. Mercikes!!

Rond een uurtje of zeven stroomden mijn eerste gasten binnen. Voorzien van hapjes en drank, een sjotterkas, een tekentafel en 'de kinderdisco' denk ik dat het voor iedereen wel geslaagd was. Ik was echt ontroerd met alle tekenen en lieve woorden. Er zijn enkele géniale familiefoto's genomen.

Later kwamen mijn vrienden toe vanuit alle hoeken van België! Mijn Leuvense vrienden, scoutsvrienden, toneelvrienden, babysit'kindjes', vrienden uit Wallonië, de Herentalse crew..Zo leuk!.We hebben gelachen, gezongen, gedronken, gedanst en plezier gemaakt tot in de héle vroege uurtjes. Nadien bleef er 15 man bij ons thuis slapen en bleef het gezelligheid troef met koffiekoeken en katers tot in de namiddag.

Dankjewel mama en papa om zo hard mee te helpen, ik vond het écht onvergetelijk. Ik had me geen beter feestje kunnen inbeelden.

Hieronder enkel foto's. De meeste foto's heb ik getrokken uit een foto-album dat mijn broer voor mijn vertrek maakte. Er zijn nog heel erg veel foto's getrokken maar ik moet nog eens uitpluizen hoe ik net aan die links geraak.

(De oorspronkelijke kwaliteit is schitterend, dit is mijn schuld!)
Mijn mijn persoonlijke bodyguards!!

Familie Feijen top verkleed!

Andreas, mijn liefste petekind!

Eva, we hebben je zo gemist! Vanaf augustus doen we massa's verkleedfeestjes om je schade in te halen!

Knappe vriendjes!

'Hoes over Bros'

Les Wallons!

Fiewt fiewt

Vier Cabin Crew leden! (en Woordlovers)

Schitterend! Prinses Jasmina op haar vliegend tapijtje!

Met mijn babysit'kindjes' (al 10 jaar geleden nu!)

Leuke blogs

Aan de rechterkant van deze blog staan enkele links naar leuke/interessante blogs.
Deze meisjes vertellen veel meer in detail hoe de weken in elkaar zitten. De opleiding is voor iedereen hetzelfde, dus via deze blogs kan je een beetje beter zien hoe mijn weken in elkaar zitten!

Kelly is een Belgisch meisje waarmee ik samen op de Open Day was, ze volgde dus hetzelfde parcous als ik, enkel 'joinde' zij twee maanden vroeger.

This is the end of induction week

Hallo,

Al heel de week probeer ik me achter mijn computer te zetten, maar de tijd vliegt hier. Morgen begint het echte werk, namelijk de start van mijn training! Tot hiertoe heb ik 'induction' week gehad.
We beginnen op zondag, omdat de werkweek hier van zondag tot donderdag loopt.

De afgelopen week is zo snel voorbij gevlogen! Ik had een super leuke verjaardag met lieve attenties en veel berichtjes. Dat deed deugd.

Morgen begin ik aan 2.5 weken SEP, wat staat voor Safety and Emergency Procedures. Deze weken staan bekend als de zwaarste weken. Niet om het minst dat de les elke dag om iets na 5.00 begint. Dit wilt zeggen dat ik rond 3.00 zal opstaan. Pendelen naar Aviation College duurt ongeveer 45 minuten. Make-up, kledij en haren in orde brengen ongeveer een uurtje. De lessen overdag zijn praktijk lessen. Nadien worden we naar huis gebracht met onze pendelbusjes en valt er nog een paar uur theorie te verwerken. De dagen zijn: slapen, praktijk, theorie, eten, slapen.
Daarom kruip ik bij deze om 19.15 mijn bed in. Ik beloof plechtig om interessantere stukjes met foto's te plaatsen, maar uiteraard gaat mijn opleiding voor.